दुनियेच्या पसार्यात तुला,

 माझी आठवण येणार नाही..

एकांतात असतांना मात्र,

माझ्याशिवाय पसाराच होणार नाही..

प्रेम उमगण्यासाठी स्वत:ला,

मृत्युच्या मुशीत लोटाव लागत..

कण कण झिजून स्वत:,

दुसर्यासाठी जगावं लागत..

बेधुंदीचे ते क्षण,

धुंद होवून गेले..

मनाच्या चोर कप्प्यात,

ठेव ठेवून गेले..

तुला काय हवय हे,

तुलाही कळत नाही.. 

मला कळलं तरीही,

मी ते तुला कळवत नाही..