मला काय पहायचे ,
शब्द येतील माझे कानी..
साठवा आपल्या हृदयात ,
गातील समृद्धीची गाणी..!!
-रो..

असे मी निवांत,

स्वप्नांच्या दुनियेत..।

पोखरु द्या वेदनेला कितीही,

तरीही मी मजेत..।।

रो..

अजूनही न्याहालते,

त्याचं त्या पाऊलखुणा..।

जाऊ नकोस पुढती,

माघारी ये पुन्हा..।।

-रो..

स्वत्वाच्या माझ्याचं घराचे,

छत आहे गलके..।

वेदनाचं समजावते,

कोण आपले कोण परके..।।

-रो..

 

तू बरसत जातोस,

मी वेचीत जाते..।

सहज सुंदर आपले नाते,

ह्रदयांतरी जपत रहाते..।।

-रो..
 

शिंपले वेचता वेचता,

पिंजून काढिला किनारा..।

मोतीचं रंगिबेरंगी की,

मनीचा खेल सारा..।।

-रो..

 

मनात जे उमटतं,

ते जगात सांगता येत नाही..।

प्रत्येकाचा मुखवटाचं,

त्याशिवाय पर्याय नाही..।।

-रो..

नियतीनं ज्यांना युद्धासाठीचं प्रसवलं,

त्यांनी कधीचं हरायचं नसतं..।

स्वतःचं स्वतःशी लढतं लढतं,

महायुद्धही जिंकायचं असतं..।।

-रो..

नसे खेद ना खंत,

होवो कोणत्याही अंगे व्यंग..। 

नको कोणत्याही शंकाकूशंका,

राहो माझे मन अव्यंग..।।

-रो..

हृद्यस्थ अन कर्तव्यपरायणता,

ह्यात असतं महद्‍अंतर..।

 दोन्हीत समतोलता,

हेचं शहाणपणाचं लक्षणं..।।

रो..

कागदावरील रेषा,

आकाशाला भिडल्या..।

अंतरातील गुज,

 सांगूनी गेल्या..।।

रो..

तुझ्या येण्याची चाहूल,

हा हलूवार प्राजक्त..।

कुठे कश्याचाचं मेळ  नाही,

अन मी भक्त..।।-रो....

तू अस्तित्व,

मी सावली..।

तुझ्यात विसावलेली,

इवलीशी बाहुली..।।

-रो..

जखम जितकी खोल,

तितका भरायला वेळ लागतो..।

ती भरुन येतांना,

आपला भलताचं तोल जातो..।।

-रो....

भावना जेव्हा उत्कट होतात,
तेव्हा शब्दही कात टाकतात..
अव्यक्त त्या ठेवल्या तर,
वार्या वरती विरुन जातात..
-रो..

मी मुक्त,
व्यक्‍त होऊन..
तू गुंतलेलाच ,
अव्यक्त राहून..

उमलण्या आधीचं फुलणं ,

किती सुंदर असतं..।

वार्याच्या झुलकीसोबत

,डोलणं नुसतं..।।

-रो..

जपमाल ही क्षणांची,

अलगद जाईल विरुनी..।

 क्षणांची मैफल,

त्या क्षणांतचं घे जगुनी..।।

रो..

दुसर्र्याजवल जायचं असतं तेव्हा

 अंतर कापावं लागतं,

स्वतःलाचं स्वतः जवल यायचं असतं तेव्हा

 थांबावं लागतं..!! 

रो..

किती सहजचं तोडल्यास श्रूंखला.....!!!

मला मात्र उतरवनंही शक्य झालं नाही...!!

-रो..

कोजागिरीचा चंद्र,

नभांगणी नवा..।

विसरुनी विषाद,

अनुभवा शितल हवा..।।

-रो..

रात्री मागून दिवस सरतो,

दिवसामागून रात्र सरते..।

जखम भलभलतचं राहते,

अश्वत्थामाच्या जखमसारखी..।।

-रो..

ना धड उजेड,

ना धड अंधार..।

 धूसर होत जाणारी,

जणू एक पहाट..।।

रो.. 

नेमकेपणाला सारचं कसं

 नेमकंच हवं असतं..।।

इथेचं तर आमचं 

सारं गणित चुकतं..।।

-रो..

आता रोजचचं झालयं ,

काट्यांचं टोचणं..।

अन माझं विव्हलततांनाही,

फुलासारखं हसणं..।।

-रो..

रात्री कोणावर विश्वास ठेवून माणूस पहुडतो..?- 

श्वासांचं आंदन दिलेल्या शक्तीवर

 अन ज्याचं मन स्वच्छ ,सुंदर अन निर्मल आहे

 अश्या व्यक्तीवर..!!

-रो..

तो क्षण मागे टाका,

जिथून परत फिरणे नाही..।

अंतरीचा फक्त तोल सांभाला,

जीवन महोत्सव दूर नाही..।।

-रो..

बोलाचाचं भात,

बोलाचीचं कढी..।

 मनात बसते,

हलकीशी अढी..।।

-रो..

तू ये किंवा येवू नकोस,

तुझ्या मनची राजीखूशी..।

माझं मन मात्र चातकासारखं, 

वाटचं पाहीन तुझी..।।

-रो..

राहून राहून येतो,

सततचं विचार मनी..।

कश्याला काढत बसायचं,

फुकाची उणीदुणी..।।

-रो..

तुझ्या अवकाली येण्यानही,

हरपून जाते भान..।

सारे काही शांत स्तब्ध,

थरथरते कालजाचे ओले पान..।।

-रो..

द्या माती संस्कृतीची,

प्रत्येक रोपट्याला..।

फलेल-फुलेल समृद्ध होईल,

भिडेल आकाशाला..।।

-रो..

मैत्री ही श्रीकृष्ण अन अर्जूनासारखी

 असायला हवी..।

युद्धाच्या प्रसंगीही मनाची संभ्रमावस्था वदता

 यायला हवी..।।

-रो..

फार काही नको असतं,

थकलेल्या जीवाला..।

एक हलकासा हुंकार,

मावलत्या सूर्याला..।।

-रो..

शब्दांचे बुडबुडे आदलतात,

अवचित येवून फुटतात..।

त्यांचे ध्वनी माझ्याचं कानी,

मी केविलवाणी हताश विराणी..।।

-रो..

 

मनातल्या गर्दितही,

उभी स्तब्ध एकटी..।

शब्दांच्या गालावर,

अर्थाच्या अश्रूंची दाटी..।।

-रो..

जाऊ दे,

 आता मी प्रश्न विचारणचं टाकलयं..।

कारण,उत्तर येणार नाही ह्या

 भीतीनचं मला ग्रासलयं..।।-रो

.